(Letër një prindi, me të cilin kemi fëmijët bashkëmoshatarë)
Më lejo të të drejtohem sot më
këtë letër ty miku im, që ke fëmijët në të njëjtën shkollë me fëmijët e mi dhe në
lagjen time. Ndoshta përshëndetemi shpesh vetëm me lëvizje koke, edhe pse mund
të dimë për njëri-tjetrin disa gjëra për shkak të asaj që dimë nga fëmijët
tanë.
Gjithnjë kam dashur të të shkruaj e të të flas. Madje, sa herë i kam nisur letër tim biri në ditët e parë të shkollës kam kuptuar që ai nuk do mundet t’ia dalë i vetëm çfarëdo që t’i shkruaj unë. Nuk do t’ia dalë as vetëm me shokët dhe shoqet e tij. Nuk do t’ia dalë as vetëm me fjalët e mësuesve. Ata kanë nevojë për ne dhe ne duhet të dimë se si t’ia dalim që të mos u transmetojmë atyre vetëm nga dështimet tona, nga hapat që nuk i mbërritëm dot në jetët tona.