Jo vetëm me mend

por edhe i bërtita me sa pata në kokë:

"Bajgë, krimb, tutkun!"- kështu

e shava atë xhelat të pagdhendur

që shkeli thelbin e patundshëm të proverbit

"Koka e falur nuk pritet",

kur ai preu një kokë të falur,

madje tepër, tepër të falur...

"I metë, budalla, - i klitha -

ç'pate që shkele traditën etike

të popullit tonë

duke shpërfillur një nga proverbat

kombëtare?!"

Dhe si mendoni që m'u përgjegj xhelati? Se

"në hapësirë jetohet

në kohë vdiset

dhe kurrsesi nuk është e mundur ta përmbysësh

këtë raport- domethënë

rokada është e përjashtuar dhe pra

e pashpëtueshme nga mbreti

në lojën e jetës që mund të ishte

një spektakël i shenjtë

apo vetëm diçka absolutisht e rastit

dhe thjesht vulgare", më tha

proverbshkelësi

duke mos ngjarë aspak me një të metë, përkundrazi-

dëshmoi se ishte një xhelat tepër i kulturuar.

Operacion në zemër

... Dhe gjetën në zemër

thellë

dy flatra të mëdha

të palosura...

Që prapa gardhit

Përmbi gardhin e Parajsës së humbur

të poshtëruarit thonë lutjen me zë të lartë

që nuk honepset nga Providenca:

Na rivllazëro, o Zot, neve

të çvllazëruarit

që kemi kafshuar në zemër

si mollën

e sherrit...